THE CRANBERRİES İSTANBUL`DA

1998 senesi. ÖYS’ye girmişim. Hayatımda girdiğim bütün sınavlardaki gibi sınavın cevap anahtarına , çözüm yollarına kafayı takmıyorum. Ben takmıyorum ama akraba eş-dost herkes takmış durumda. Telefonlar susmuyor. Ne cevap vereceğimi bilmiyorum , sıkılıyorum. Telefonun diğer ucundakiler anlamayacaklar ki. Hava sıcak , can sıkıntısı ile daha da ısınıyorum. Küfürler eşliğinde televizyonu açıyorum. Gündüz vakti hiç beklemediğim bir şekilde bir konser var televizyonda (Bir dönem gayet keyifli programların olduğu rahmetli TRT2 isimli televizyon kanalı). Birkaç saniye içinde konseri veren topluluğun ne olduğunu kavrıyorum Dolores O’Riordan’ın enfes sesinden.

Bahsi geçen konser o sıcak ve can sıkıcı günü o kadar keyifli hale getirmişti ki asla unutamam. Bahsi geçen topluluk ise The Cranberries…

1989 senesinde İrlanda’da kurulan topluluk 2003 yılına kadar faaliyet göstermiştir. 14 yıl boyunca sadece 5 adet stüdyo albümü yayınlamışlardır. 14 yıl içinde ve sonrasında çeşitli toplamalar yayınlanmışsa da şu anda elde 5 tane stüdyo albümü var. Bahsi geçen 5 stüdyo albümünden ilki “Everybody Else Is Doing It , So Why Can’t We?” . 1993 senesinde piyasaya sürülmüş ve İrlanda müzik listelerinde 9. sıraya , İngiliz müzik listelerinde 1. sıraya kadar yükselmiştir.

Bazı müzisyenler birçok iyi hatta çok iyi şarkı yapsa da hep bir şarkı vardır insanın aklına ilk anda gelen. Diğer güzel şarkıların gelmesi ise biraz zaman alır. Tıpkı The Cranberries’in “Zombie”si gibi. Topluluk ikinci stüdyo albümleri olan No Need to Argue 1994 senesinde çıkartır ve yukarıda bahsedildiği gibi Zombie patlaması yaşanır. Topluluğun halen en çok satan albümü No Need To Argue idir. Patlamanın sahibi Zombie ise single olarak piyasaya sürülmüş ve topluluğun en çok satan single’ı olarak tarihe geçmiştir. Zombie ; 1995 yılında MTV Avrupa Müzik Ödülleri’nde yılın en iyi şarkısı ödülü ile birlikte bir çok ödüle layık görülmüştür.

Salvation gibi enerjik , Will You Remember gibi melankolik , Bosnia gibi at gözlüklerini çıkartmaya çalışan şarkıların olduğu albümün adı ise To The Faithful Departed , The Cranberries’in üçüncü stüdyo albümüdür. Ortaya çıkan müzik oldukça olgundur artık. En akılda kalan albüm kapağı da bence bu albümdedir. İngiliz albüm listelerinde 2 numaraya yükselmiş bu albümden sonra topluluğun tekrar albüm çıkartması 3 yıllarını alacaktır.

Zihnimde hep bir “film müziğiymiş” gibi canlanan 1999 çıkışlı Bury The Hatchet’in vurucu şarkısı tahmin edilebileceği üzere “Animal Instinct”tir. “Wake Up and Smell the Coffee”ise 2001 senesinde çıkmıştır.

Yeni albümleri üzerinde çalışırlarken topluluk dağılma kararını açıklar. “Ve tozlu raflardaki yerlerini alırlar” diye yazmam gerekirken cümleyi devam ettirip topluluğun 2009 sonunda tekrar birleştiğini ve hatta 22 Temmuz’da İstanbul’da , 23 Temmuz’da Çeşme’de konser vermek üzere ülkemize geleceğinin haberini –biraz geç olsa da- sizinle paylaşmak istedim.

Maçka – Küçükçiftlik Park’ta 22 Temmuz gecesi The Cranberries’den hemen önce taze çıkmış ikinci albümleri ile dinleyicilere seslenecek MALT sahne alacak.
Gidin ve eğlenin. Dolores O’Riordan’ın jöle kıvamında hem titrek hem de kaskatı sesini kah ağlayarak kah zıplayarak dinleyin.

http://twitter.com/dvorak_a    candipkara@hotmail.com